9 maanden op, 9 maanden af

Hoera! Tessa is alweer 9 maanden, yes! En, oh wat een cliché, maar wat gaat het snel.

Wat kijk ik met een mooi gevoel terug op de bevalling. Bijzonder dat Tessa nu net zo lang buiten mijn buik is, als dat ze in mijn buik heeft gezeten. Nu zou ik dus officieel “ontzwangerd” moeten zijn, maar is dat ook zo?

Natuurlijk zal iedere moeder het weer anders ervaren. Er zijn vrouwen die zowel tijdens als na de bevalling niets merken van al die wisselende hormonen. Graag deel ik mijn ervaring met jullie, maar weet dus dat dit voor iedereen weer anders zal zijn.

9 maanden op
Oke, ik deelde al eerder dat ik tijdens de zwangerschap van Tessa enorm was aangekomen. Zo rond de 27 kilo! Lieve help, wat veel! Ik at echt niet abnormaal veel, maar volgens de verloskundige kon dit heel goed te maken hebben met de wisselende hormoonhuishouding. In de 9 maanden zwangerschap verandert er zoveel aan je lijf, maar niet alleen tijdens de zwangerschap, want ook voor de periode erna wordt er ongeveer 9 maanden aangehouden voordat je weer helemaal “de oude” bent.

MoedersNatuurlijk - 9 maanden zwanger

3 dagen voor de bevalling

9 maanden af
Nu Tessa 9 maanden is, is de periode van “9 maanden af” dus ook voorbij. Tessa krijgt nog sporadisch borstvoeding, dus of mijn hormonen alweer helemaal in balans zijn durf ik niet te zeggen.

Wel is mijn menstruatie alweer terug. Man, dit heb ik zó niet gemist tijdens mijn zwangerschap en de periode dat ik volledig borstvoeding gaf! Op zich natuurlijk wel fijn om te weten dat de boel weer functioneert zoals het hoort, maar ik ken geen enkele vrouw die staat te springen om ongesteld te worden.

Emotioneel?
Kort na de bevalling kon ik wel emotioneel zijn en om de kleinste dingen huilen of omslaan in humeur. Ook de onzekerheid kort na de bevalling.  Kan ik het wel, als moeder voor 2 kinderen zorgen? Gelukkig is die onzekerheid verdwenen en ben ik ook vrij stabiel in mijn emoties. Natuurlijk zijn er ook echt wel momenten waarop ik het zwaar vind, maar hé, welke moeder heeft dat niet?

IMG_1537

Haaruitval
Dat ik nog haar op mijn hoofd heb lijkt wel een wonder, want als ik het doucheputje en de vloer bekijk ligt er zoveel haar dat ik er een pruik van zou kunnen maken. Helaas komt dus ook de bekende “mamakuif” om de hoek zetten. Echt geen gezicht, die korte piekjes aan de voorkant, maar ach, gelukkig groeit het wel weer aan. De eerste weken na de bevalling waren ook wel het ergst, want nu de bevalling steeds verder achter me ligt, valt mijn haar ook minder uit.

MoedersNatuurlijk mamakuif 9 maanden op 9 maanden af

Zien jullie de mamakuif

Mijn lijf
Mijn lijf is ook bij lange na niet wat het geweest is. Voor mijn zwangerschappen was ik na flink afvallen tevreden over mijn figuur. Ik had maat 38, mijn buik was redelijk plat en er waren weinig putjes te bekennen. Na de zwangerschap van Femke was mijn buik ook weer redelijk terug naar het oude, iets dat ik dus ook verwachtte na de zwangerschap van Tessa. Helaas ben ik uit die droom geholpen, want hallo zwemband! Ik zal dit keer toch echt iets aan buispieroefeningen moeten doen wil ik die rol kwijt raken.

Ook heeft de zwangerschap van Tessa voor wat striae gezorgd. Nu weet ik dat er zat moeders zijn die geen moeite hebben met striae en zich prima neer kunnen leggen bij de uitspraak “I’ve earned my stripes”, maar hé, ik ben niet zo’n moeder. Ik vind het jammer dat de zwangerschap deze strepen heeft nagelaten op mijn buik. Ook al is het niet extreem, ik had ze toch liever niet willen hebben.

Your body is not ruinedYou're a tiger who earned her stripes (2).png

Rugpijn
Helaas heb ik ook meer last van mijn rug dan voor mijn zwangerschappen. Vroeger (moet je mij horen!) liep ik altijd op hakken. Als ik nu een dag op hakken heb gelopen, wat ik dus niet kan laten, voel ik dit wel. Ik ga er maar vanuit dat dit gewoon weer beter zal gaan naarmate de tijd verstrijkt. Daarnaast moet ik natuurlijk ook niet vergeten dat je als moeder altijd aan het sjouwen bent. Een maxi-cosi, boodschappen, kinderwagens in en uit laden, noem het op.

Nooit meer hetzelfde
Ik voel me na 9 maanden ook echt wel weer mezelf. Ondanks de gebroken nachten heb ik niet te klagen over mijn energie en heb ik niet het idee dat ik erg van stemming wissel.

Toch zal ik nooit meer zo worden als voor de bevalling. Ik ben nu moeder van twee prachtige dochters, het grootste en mooiste wat je kunt overkomen, al zeg ik het zelf. Het is een gevoel dat je niet kunt omschrijven. De hoeveelheid liefde die je voor je kinderen voelt is zo verbijsterend groot. Je draagt een hele verantwoordelijkheid met je mee. Het gaan en staan dat er voor die tijd was is niet meer. Soms kan ik het missen, maar het weegt bij lange na niet op tegen al het moois dat het moederschap te bieden heeft.

Lieve mama’s, ik ben heel benieuwd hoe jullie het ervaren hebben, de “9 maanden op, 9 maanden af”. Waren jullie sneller hersteld, of deden jullie er juist langer over om weer helemaal jezelf te voelen?

Een Reactie op “9 maanden op, 9 maanden af

  1. Mooi geschreven Ann! Ik val inderdaad onder de moeders die de zwangerschapsstepen volledig omarmd. Ik vind het een “mooi” aandenken aan mijn zwangerschap. En je ziet er weer tip top uit na 9 maanden “af”!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s