Mijn bevalling van Tessa

Het is zondagavond, 8 januari, zo rond 20.15 uur. Ik ben zo moe dat ik besluit lekker vroeg naar bed te gaan. Omdat Femke al lekker ligt te slapen vraag ik Edwin om zijn telefoon bij de hand te houden voor het geval er iets mocht zijn. Ik hoef dan mijn bed niet uit om iets te vragen en ook niet te roepen waardoor Femke wakker zou kunnen worden.

Gelukkig heeft het niet gesneeuwd, bedenk ik me nog voordat ik mijn bed in stap en de gordijnen sluit. Stel je voor dat je glibberend over de weg naar het ziekenhuis zou moeten. Maar ja, niet aan denken, want ik ben op dat moment 39 weken en 5 dagen zwanger. Wie weet laat de kleine dame nog wel een week op zich wachten.

Mijn vliezen zijn gebroken
Ik duik lekker mijn bed in en met mijn benen bij elkaar draai ik me op mijn zij. Opeens voel ik iets knappen, maar echt maar heel zachtjes. “Plas ik nou echt in mijn bed” denk ik serieus, Ik wil niet terug draaien en verroer mij niet! Om precies 20.30 uur stuur ik Edwin een berichtje… “Ik denk dat mijn vliezen zijn gebroken” gevolgd door “Kom ff naar boven”. Edwin stond natuurlijk gelijk naast het bed.

Ik vraag hem om een witte handdoek uit de kast te pakken en onder mij te schuiven. Zo kunnen we goed zien of het vruchtwater helder is en kan ik veilig het bed uitstappen. Op het moment dat ik ging staan bleef het druppelen. Geen grote plons zoals je in films vaak ziet (deze kwam later!), maar steeds wat kleine drupjes.

Ziekenhuis bellen
Bij eerdere controles in het ziekenhuis hadden we een kaartje meegekregen waarop stond wanneer je moest bellen. En ja hoor, bij vocht verlies moet je contact opnemen. Ik bel naar de poli en geef aan dat mijn vliezen zijn gebroken en dat het vruchtwater helder is. Nog geen enkel teken van weeën vertel ik haar, maar toch willen ze een ctg maken om zeker te weten dat alles goed gaat met de baby. Ik vraag enigszins mopperend of het echt nodig is om langs te komen. Ik voel me verder erg goed. De verloskundige zei dat als alles goed was ik gewoon na de ctg weer naar huis mocht.

Vooruit dan maar. We bellen Edwin’s zus op, die naar ons toe komt zodat we Femke niet wakker hoeven te maken. We spreken af dat zodra de bevalling doorzet we mijn moeder bellen die Femke dan ophaalt zodat ze die nacht bij opa en oma kan logeren.

Opweg naar het ziekenhuis
Om 21.30 uur zitten we in de auto, precies een uur nadat mijn vliezen gebroken zijn. Ik voel me echt nog heel goed en er is nog geen wee te bekennen. Wanneer we het ziekenhuis naderen, het is zo’n 30 minuten rijden (en nog een toltunnel door!), begin ik wat last te krijgen van mijn onderrug. We parkeren aan de achterzijde van het ziekenhuis waar een speciale ingang voor de verlosafdeling is. Wanneer ik uit de auto stap begint de pijn in mijn onderrug toe te nemen. Het herinnert me aan het gevoel dat ik had bij de bevalling van Femke. Ik schrijf hier pijn, maar echte pijn is het niet.

Het is begonnen!
Op dat moment weet ik gewoon dat mijn bevalling begonnen is en dat de pijn in mijn rug weeën zijn. We komen aan op de spoed afdeling gynaecologie waar ik aan de ctg ga. De hartslag van Tessa is prima, net als mijn bloeddruk en mijn hartslag. Ook zijn er weeën te zien! Yes, ik wist het!

Plons Vruchtwater
Terwijl ik op bed lig verlies ik een grote plons vruchtwater, echt een plons! Er zit wat bloed bij. Kennelijk een teken dat de bevalling echt begonnen is. Ik trek snel mijn panty uit, vis een schone onderbroek uit de vluchttas en Edwin loopt richting de balie om de dames de stand van zaken te vertellen.

Overdracht 
Ja hoor, zul je net zien. De artsen zitten precies in de overdracht, wisseling van de wacht. Als Edwin aangeeft dat mijn eerste bevalling slechts 3,5 uur duurde maken ze toch maar voort. Ze snappen er alleen niets van, de uitstraling op mijn gezicht is zo ontspannen. Maar hé, ik weet gewoon dat het niet lang meer duurt voordat ik nu ons meisje in mijn armen zou hebben.

Terwijl ik dit voor jullie opschrijf verschijnt er weer een grote lach op mijn gezicht. Bevallen is zo mooi! Het mooiste dat ik ooit heb gedaan. Een magisch moment, onbetaalbaar en onbeschrijfelijk wat er op dat moment door je heen gaat.

Weeën worden sterker
De weeën komen nu om de 5 minuten en zijn goed voelbaar. Ik wordt opgehaald om naar de verloskamer te gaan. Mijn gevoel is zo goed. Ik ga dit gewoon weer doen! Eindelijk komt ze dan. Op de kamer aangekomen willen ze mij weer aan de ctg leggen. Waarom, vraag ik. Alles was goed, ik kom net van de ctg af. Ik geef aan dat ik lekker onder de douche wil zitten om mijn weeën op te vangen.

Hoever waren we eigenlijk?
Ik hield vast aan mijn plan. Onder de douche kan ik mij goed ontspannen door de warmte en zijn de weeën goed op te vangen. Ze willen alleen wel weten hoe ver ik dan eigenlijk ben. Ik kom net binnen, verlies een grote plas vruchtwater en de weeën komen al zeer regelmatig, meer weten ze niet.

Prima, zeg ik. De arts assistent wordt opgeroepen en is al snel aanwezig om te kijken hoeveel ontsluiting ik heb. Yes, ik zat gewoon al op 6 cm ontsluiting! Ik wist gewoon dat dit weer zo’n snelle bevalling zou worden, net als bij Femke.

Onder de douche
Ik ging onder de douche zitten. Edwin stond naast me en sproeide het warme water over mijn onderrug en gaf tegendruk met zijn andere hand. Ik wisselde het zitten af met staan en leunde tegen de muur. Wat ging het goed! De tijd tussen de weeën was genoeg om weer te ontspannen en me voor te bereiden op de volgende wee.

Moet ik poepen?
Ik voel drang bij de weeën en vraag of de verloskundige even komt kijken. Mag ik nog naar de wc? Ik zat immers pas op 6 cm. Ze zei me als ik echt drang voelde ik weer terug moest naar bed. Ik kon wel weer eens verder zijn.

Mag ik nog eens kijken?
Als de arts-assistent terugkomt om te kijken hoe het met mij gaat, vraagt zij of ze nog eens mag kijken hoe we er voor staan. Ik vraag of het nodig is en stem dan in. Yes, ik zit al op 8 cm ontsluiting.

Bevalling van Tessa

Nog heel ontspannen op bed met 8 cm ontsluiting.

Weeën nemen toe
Tot nu toe was het allemaal heel goed te doen en was ik heel ontspannen. De verloskundigen keken mij vragend aan, zoiets hadden ze niet eerder mee gemaakt. Maar kom op, het kon nu echt niet lang meer duren voor we Tessa eindelijk in onze armen konden sluiten, daar kun je toch alleen maar blij van worden. Er zijn mensen die me voor gek verklaren, maar echt waar, ik vind bevallen zoiets moois. Je eigen kindje op de wereld zetten is zo bijzonder. Ik zou het zo nog eens doen, het is een prachtige ervaring.

Concentreren op de weeën, volledige ontsluiting
Vanaf 8 cm ontsluting merk ik dat het serieuzer wordt en wil ik me echt alleen nog maar concentreren op de weeën. Als de arts tijdens een wee voelt op hoeveel cm ik zit, heb ik al volledige ontsluiting en mag ik mee gaan persen.

Waaat…? Hoor ik het goed? Zelf heb ik nog niet het idee dat het echt zo ver is. Het is allemaal zo goed en ontspannen verlopen en nu zijn we er al bijna.

Bij de volgende wee mag ik mee persen. Wauw, die oerkracht, het gevoel dat ik dit gewoon weer gaan doen, ik zet alles op alles, maar luister ook goed naar de arts. Zij gaf aan dat als ik goed zou luisteren wanneer ik moest persen en wanneer ik moest stoppen ik mijn “onderkantje” zo veel mogelijk kon sparen. Zeg nou zelf, dat klinkt ons toch als muziek in de oren, mij in ieder geval wel.

Ga door – en stop!
Ik hoor het haar nog zeggen…Ga door, ga door, ga door…stop! Mooi, dit was de eerste perswee, we zijn goed op weg. Heel naïf en nog steeds het gevoel hebbende dat we er nog niet zijn, zeg ik dat ik mijn benen nog even plat wil leggen. Op het moment dat ik mijn benen wil strekken om op bed te leggen komt de volgende wee al. Terug in de pershouding en Go! Ook nu luister ik weer goed naar de aanwijzingen die ik krijg.

Laatste perswee!
Oké. nu is het menens. Ik voel haar hoofdje zitten en de arts vraagt zelfs of ik haar hoofdje wil voelen. Voelen, denk ik…? Nee! Ik wil door gaan en me alleen maar concentreren op de laatste wee die komen gaat.

En ja hoor, daar is ze dan. Bij de wee die daarna volgt wordt onze prachtige dochter, Tessa Isabella, om 01:20 uur geboren. Ze is prachtig roze van kleur en wordt op mijn borst gelegd. Het mooiste gevoel dat er is. Dat kleine glibberige lijfje dat ik 9 maanden lang heb mogen dragen ligt op mij. Ik sluit haar in mijn armen, geef haar haar eerste kus en geniet van dit prachtige moment.

Dit was mijn geweldige geboorte verhaal, zelfs nu ik dit typ geniet ik na van de meest bijzondere ervaring in mijn leven. Ben jij nu zwanger en moet je dus nog gaan bevallen. weet dan dat je het kan. Je lichaam is er voor gemaakt, vertrouw daar op. Heb je angsten, weet dan dat je deze zelf creëert, angst is iets dat niet bestaat, maar alleen in ons hoofd afspeelt.  Als moeder zijn één van de mooiste dingen in het leven is, waarom zou moeder worden dat dan ook niet zijn. Zou je toch graag over de bevalling willen spreken of je angsten willen delen, stuur me dan een berichtje. 

 

 

 

 

4 Reacties op “Mijn bevalling van Tessa

  1. Wauw wat een super mooi verhaal ik herken het had ook zo’n super bevalling bij de eerste en kan eigenlijk niet wachten tot we aan een 2e kindje beginnen.

    Super leuk zo positief

    Liked by 1 persoon

  2. Wat een prachtig verhaal! Het klinkt bijna als een sprookje, na al die andere verhalen die je altijd hoort. Dit wens je toch elke (toekomstige) moeder toe! ☺️

    Liked by 1 persoon

  3. Super mooi om te lezen! Ik heb wel hetzelfde als het gaat over bevallen, hele mooie unieke ervaringen! Bij m’n tweede dochter heb ik haar zelf aangepakt, dat was super bijzonder! Fijn zo’n positief verhaal, dat is een ander geluid na de beweging#genoeggezwegen. Ik denk dat het echt belangrijk is om vrouwen goed te begeleiden naar dat was bij jou amper nodig zo te lezen!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s