Met de ambulance naar de SEH

Zondagavond, 11 juni. Wat zijn wij geschrokken!

Als we aan tafel zitten voor het avondeten geef ik Tessa weer eens een hapje. Avocado dit keer. Ze krijgt nog volledig borstvoeding, maar zo nu en dan laten we haar al wat dingen proeven. Broccoli en zoete aardappel had ze al eerder op en dat vond ze lekker, de avocado gaat er die avond ook goed in.

Na het eten gaan we de meisjes in bad doen, zodat ze daarna lekker kunnen gaan slapen. Als Edwin Femke op bed legt ga ik met Tessa naar beneden om haar nog te voeden, zodat ze daarna ook lekker kan gaan slapen.

Was het maar zo! Tessa begint ongeveer een uur nadat ze de avocado heeft te spugen en niet zo’n beetje ook. Arm meisje. We hebben nog de hoop dat het stopt, maar bijna 2 uur lang heeft ze op de bank gelegen en tussen haar hazenslaapjes in bleef ze spugen. Het weekend ervoor zijn Edwin en ik ziek geweest en had Tessa ook zo moeten spugen. We dachten toen dat ze net als wij buikgriep had, maar ook die keer had ze avocado op. We hebben toen geen link gelegd aangezien wij ziek waren en de juf op het kinderdagverblijf ook. Maar na twee keer zo’n hevige reactie te hebben, blijkt dat ze allergisch is voor avocado.

Omdat ze die avond niet meer wilde drinken ben ik gaan kolven. Edwin zat naast Tessa en na weer hevig spugen roept hij “ademt ze nog wel!”. We schrikken ons naar omdat ze zo snel, zo versuft raakt. Ze ademt gelukkig nog wel, maar ze is heel slap en trekt wit weg. Ze is niet meer alert en reageert nog nauwelijks.

Zonder te twijfelen loopt Edwin naar buiten om aan te bellen bij de buren. De buurvrouw, zelf moeder van drie kinderen, ziet ook dat het niet goed gaat. Ondertussen bel ik met de huisartsenpost, waarna we direct in de auto stappen. De buren komen bij ons zitten, zodat Femke lekker door kan slapen. Wat boffen we toch ook met zulke goede buren, dat we zelf zonder enige twijfel kunnen vertrekken en weten dat Femke in goede handen is mocht ze wakker worden. – Lieve Karin en Luc, nogmaals bedankt!-

Eenmaal bij de huisartsenpost aangekomen mogen we nog plaats nemen in de wachtkamer. Wanneer Tessa weer begint te spugen en wegzakt loopt Edwin met haar naar de balie toe. Ook de assistente ziet het gebeuren en loopt bij de arts naar binnen. De patiënt die op dat moment binnen was moest de kamer uit en Tessa moest snel nagekeken worden.

Gelukkig was haar hartslag goed en ook haar saturatie was in orde. Ach, wat zag ze er enorm wit en uitgeput uit. Omdat de arts het niet vertrouwd moeten we door naar het ziekenhuis. Ik denk nog “Prima, laten we gaan”,waarna de arts aangeeft dat we met de ambulance die kant op gaan. Tessa wordt aan de monitor gelegd zodat ze haar goed in de gaten kunnen houden tijdens de rit.

Samen met Tessa lig ik op de brancard in de ambulance, Edwin rijdt achter ons aan naar het ziekenhuis toe. Na overleg met de kinderarts in het ziekenhuis mag ik haar de afgekolfde melk geven. Tessa drinkt gulzig, maar met dezelfde vaart komt het er weer uit. Ondertussen zien we haar wel weer wat opknappen. We krijgen nog een middeltje tegen de misselijkheid, maar mogen dan toch tegen 01.00 uur weer naar huis toe. De kinderarts ziet dat haar situatie stabiel is en ziet geen reden om de nacht te blijven. Wel wordt er nog bloed afgenomen om te kijken naar eventuele andere allergieën. Ook zal Tessa op een later moment terug moeten komen in het ziekenhuis om verdere allergietesten te ondergaan.

De buren zijn inmiddels afgelost door mijn ouders, die ongerust op de bank zitten te wachten. Gelukkig kunnen we hen bellen om te zeggen dat we met zijn drietjes weer naar huis komen.

Tessa blijft nog erg slap en vlakjes. Gelukkig hoeft ze die nacht niet te spugen. Haar situatie verbetert pas weer na een dag, maar gelukkig zagen we haar wel stukje bij beetje opknappen.

Inmiddels is ze weer helemaal de oude en ligt ze weer vrolijk te lachen. Wel zit de schrik er goed in en durven we haar alleen nog maar groenten aan te bieden en geen fruit. Het idee dat we dit weer mee kunnen maken vinden wel heel angstig. Was dit een milde reactie, of zou ze ergens anders nog meer op kunnen reageren en wat doen we dan? 2 augustus hebben we een afspraak met de kinderarts, gespecialiseerd in allergieën. Hopelijk kan zij ons hierin begeleiden.

Graag wil ik jullie nog bedanken voor al jullie lieve berichtjes op Instagram. Het is echt onwijs lief hoe jullie altijd meeleven en aan ons denken. Dank jullie wel daarvoor. 

2 Reacties op “Met de ambulance naar de SEH

  1. Oh, wat heftig! Zelf ben ik ook enorm allergisch en altijs bang dat ons dochtertje (of straks baby nr 2) ook zo allergisch is of wordt.. Gelukkig knapte jullie meisje snel weer op. Sowieso fijn dat ze op andere allergieën getest wordt!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s