5,5 jaar een relatie met een narcist | deel 3

Vandaag het laatste deel van Milou haar verhaal. Hebben jullie deel 1 en 2 al gelezen?

* in verband met privacy is de naam gecensureerd

Nou schijn bedriegt! Al die mooie beloftes waren leugens. Het werd alleen maar erger. Om elk klein ding maakte hij ruzie, maar draaide het wel altijd zo dat alles uiteindelijk mijn schuld was en deelde dit gerust met iedereen.

Hij schold mij uit en sleurde mij aan mijn haren naar buiten. Midden op straat pakte hij mij bij mijn keel en probeerde mij te wurgen.

Kerst 2013, je zal trouwens wel denken, dat je het zo lang hebt volgehouden met hem. We vierde kerst bij hem thuis. Het diner was niet gezellig, maar kil. Hierna gingen we met zijn broertjes een film kijken. Floris was zoals gewoonlijk weer aardig op weg om dronken te worden. Na het zoveelste biertje floepte “zo is het toch wel genoeg” er per ongeluk uit. Ik had meteen spijt. Hij werd woest, begon te tieren en schelden. Toen hij wegging ben ik heel stil naar boven gegaan om mijn spullen te pakken. Helaas hoorde hij de voordeur kraken. Hij stond op en zag dat ik weg wilde. Hij schold mij uit en sleurde mij aan mijn haren naar buiten. Midden op straat pakte hij mij bij mijn keel en probeerde mij te wurgen.

We zijn gaan praten en hoe dom als ik was trapte ik weer in alle mooie praatjes van hem.

Op dat moment kon ik maar 1 ding denken “dit hou ik niet vol, ik moet ademen”. Gelukkig merkte zijn broertje iets en heeft hem van mij af gehaald en naar binnen geduwd. Zijn ouders kwamen ondertussen ook beneden. Er ontstond een ruzie tussen vader en zoon. Mijn ex zei “ ik hoop dat je vader gauw dood gaat aan die kanker ”, waarna er iets brak in mij en pakte ik een schaal van de tafel en gooide ik richting hem. Hoe kon hij zoiets zeggen?! De schaal barstte uiteen tegen de piano. Zijn broertje werd verdrietig en zo kwaad dat hij mijn ex pakte en maar op hem in bleef slaan. Zijn broertje zei tegen mij “maak er alsjeblieft een einde aan, ga toch bij hem weg”. Mijn ouders hebben mij toen opgehaald en meegenomen.

Een maand hebben we geen contact gehad. Stom hoe ik was ging ik na een maand in op een afspraak met hem. We zijn gaan praten en hoe dom als ik was trapte ik weer in alle mooie praatjes van hem. Ik denk uit angst, want een maand later gingen we samenwonen. Mijn ouders vonden dit heel erg. Ze waren heel bang dat hij mij weer eens iets aan zou doen en dan was ik alleen met hem in huis.

Uiteindelijk hebben we twee weken samengewoond. Na een avonddienst kwam ik thuis en wilde hij net de deur uit gaan met vriendinnen. Hij was stomdronken en deed heel gemeen over en tegen mij. Eenmaal binnen trof ik een ravage aan en was mijn hele koelkast leeg gegeten. Want nog zoiets, ik zou 70% van alles betalen en hij 30%. Hoe stom kon ik zijn? Ik had die middag net boodschappen gedaan en werd zo verdrietig toen ik dit zag. Ik appte hem dat ik er klaar mee was en ik terug ging naar mijn ouders.

Ik kon niet slapen en heb om 04.00 mijn beste vriendin opgebeld. Ik vertelde haar dat ik het echt niet meer wilde. Ik was op en hield het niet meer vol. Ze zei “Ik ga je helpen maar dan blijf je ook bij hem weg! “. Rond 6 uur belde ik mijn ouders en vertelde over de situatie. Mijn moeder was blij dat ik na 5,5 jaar eindelijk het licht had gezien. Ze wilde mij zeker helpen maar nu moest het dan echt over zijn, mijn vader was zo ziek en hij kon het echt niet aan als ik weer naar hem terugging.

Een jaar lang, zelfs toen ik al zwanger was van mijn dochtertje was hij mij nog aan het stalken

Ik ging mij aankleden en ontbijten en trof Floris laveloos aan op de bank. Ik maakte hem wakker en zei dat ik dit weekend zou vertrekken. Hij snapte er niks van en toen het hem wel helder werd begon hij weer met zijn smoesjes. Dit keer dacht ik aan mijn vriendin en familie. Als ik nu niet zou doorzetten was ik hun voor eeuwig kwijt. Dat weekend ging ik weer terug.

Een jaar lang, zelfs toen ik al zwanger was van mijn dochtertje was hij mij nog aan het stalken. Omdat ik al zijn berichten had verwijderd kon ik geen aangifte doen. Het enige was een ander nummer. Gelukkig bleef het rustig. Maar nog steeds heb ik vlagen dat ik mij schuldig voel en weer die onderdanigheid voel.

Ook zijn er dingen gebeurd die ik hier niet vermeld heb. Iets wat mij zo kapot heeft gemaakt en zoveel moeite heeft gekost daar overheen te komen dat ik dit niet kon opschrijven. Ik ben heel blij dat ik met hem geen kinderen heb. Anders was ik nooit van hem afgekomen. Hij had ooit gezegd dat als we kinderen hadden en ik bij hem wegging, dat hij er voor zou zorgen dat ik mijn kinderen nooit meer zou zien. Eigenlijk zegt dit al genoeg…..

Merk je dat jou vriend of man bepaalde trekjes heeft, wees toch heel voorzichtig. Bescherm altijd jezelf als eerst. Niemand mag jouw leven verpesten en zeker niet je partner. Een relatie moet leuk en in evenwicht zijn. Ben je bang bij hem weg te gaan? Betrek andere hierbij en blijf doorzetten, hoe moeilijk het ook is. Want ooit komt een dag dat je zo zo blij bent dat je heb doorgezet en je nu een veel mooier en gelukkiger leven hebt!

Liefs Milou

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s