Alle ouders verplicht op cursus?

Door gastblogger Henrike

Consultatiebureau
In het verleden heb ik er ook weleens iets over gehoord: het plan om alle ouders verplicht naar een opvoedcursus te sturen. Het geeft mij toch een dubbel gevoel. Natuurlijk zijn er ouders die zo’n cursus hard nodig hebben en er veel van kunnen leren. Voorkom je daar kindermishandeling mee zoals onze burgemeester denkt? Ik hoop het, maar ben bang van niet. Vaak spelen daar zoveel factoren mee, ook uit het verleden van ouders, die je niet ondervangt met een cursus. Daar is meer voor nodig.

Triple P
Op een middag zit ik bij een kennisje een kopje thee te drinken. “Denk jij dat het goed is om alle ouders een opvoedcursus te laten volgen?” Ze twijfelt. “Voor sommige mensen zou het goed zijn denk ik.” Ik knik: “Maar denk je dat het goed is als dat verplicht is?“ Dan schudt ze haar hoofd. We zijn allebei alleenstaande moeders. Dat is zwaar, maar we redden ons wel. Sommige ouders zouden het meer nodig hebben misschien, maar heeft het zin om mensen te dwingen? En welke cursus? Er zijn er zoveel en er zit veel verschil tussen. Ook verschilt het per tijd, welke cursus populair is. Op dit moment is dat Triple P. Misschien is dat over een paar jaar weer anders. Kinderen veranderen, ouders veranderen, een opvoedmethode moet daarin meegroeien.

Opvoeden in je eentje
Ik wilde zelf graag cursussen en trainingen volgen. Zo deed ik “Opvoeden in je eentje”, “Peuter Inzicht” en uiteindelijk “Triple P”. Ik had me daar erg op verheugd. Toch liep ik tijdens die laatste cursus al heel snel tegen dingen aan die niet goed voelden. Dat lag deels aan mij, want ik zat helemaal niet lekker in mijn vel. Dat vertroebelt mijn herinneringen en ervaringen enorm. Toch voelde ik me ook niet gesteund toen ik vertelde dat ik het niet voor elkaar kreeg om Dunya twee minuten stil in een hoekje te zetten als consequentie. Die gingen pas in als ze stil was. Dunya werd echt niet stil, integendeel. Een time-out plek werd helemaal drama. Maar hoe ik daar dan mee om moest gaan, daar kreeg ik geen antwoord op. Ik heb bij de intake dingen aangegeven waar ik moeite mee had in de opvoeding. Dat zou na de cursus allemaal verleden tijd zijn. Ik voelde me na afloop in de kou gezet. Ik wist nog steeds niet hoe het moest en had alleen maar meer het gevoel gekregen dat ik het niet kon.

triplep

Grenzen stellen
Ik zie op diverse sites het bericht voorbij komen over het plan voor een verplichte opvoedcursus. De heftige voorbeelden als de dood van de broertjes Ruben en Julian, die door hun vader zijn omgebracht, worden ingezet maar niet verder uitgelegd. Ik begrijp ook niet helemaal de link. Als de ouders een opvoedcursus hadden gedaan was dit niet gebeurd? Dat vind ik nogal een gewaagde suggestie. Daarnaast zie ik ook een reactie dat ouders moeten leren “grenzen te stellen aan die prinsjes en prinsesjes”. Die komt hard aan. Er wordt zo makkelijk geoordeeld over mensen. Als je moeite hebt met de opvoeding of met bepaald gedrag van je kind, dan komt het omdat je niet goed grenzen stelt. Ik heb het al zo vaak gehoord dat het me naast boos ook verdrietig maakt. Waarom denken mensen toch altijd te weten wat een ander fout doet en wat de oorzaak is van dingen? En waar baseren ze dit op? Ik heb dit zo vaak gehoord en het raakt mij nog steeds. Nu weet ik wel beter gelukkig en ik zou zelf nooit zo’n oordeel op Facebook gooien. Iedere moeder doet haar best en probeert naar eer en geweten haar kind een goede opvoeding te geven. Je doet mensen tekort door zoiets te zeggen vind ik. Ik vind een opvoedcursus heel zinvol, als je daar zelf voor open staat.

Schuldgevoel
Is ieder kind niet anders? En heeft niet ieder kind een andere aanpak nodig? Ik leerde dat niet bij de cursus, of ik heb het in elk geval niet zo ervaren. Ik las later een artikel van een vader die ook meegedaan heeft en de cursus wel positief ervaren heeft. Het is dus erg persoonlijk en als je allerlei andere spanningen hebt als moeder, komen de dingen anders binnen dan bij anderen. Volgens mij ben ik tijdens de laatste bijeenkomst ook in tranen uitgebarsten omdat ik me zo schuldig voelde dat ik geen lieve moeder kon zijn op dat moment. Ik wilde zo graag alles goed doen, maar ik voelde me alsof ik gefaald had. Ik weet inmiddels dat het niet zo is en dat ik het goed doe als moeder. En dat geeft een beter gevoel.

Risicofactor
Wel denk ik dat het eerder en nadrukkelijker gestimuleerd kan worden op verschillende plaatsen. Ik kwam bij deze cursus terecht omdat ik er naar op zoek was. Anders was ik er niet tegenaan gelopen. Een flyer valt alleen op als je er naar op zoek bent. Ik zou eerder pleiten voor persoonlijke begeleiding, zeker de eerste jaren. Want dat je leven drastisch verandert met de komst van een kindje, is een risicofactor. Naast het consultatiebureau misschien een coach die je tips en trics kan geven over opvoeden. Iemand die meedenkt over je persoonlijke situatie, niet over regeltjes van een cursus. En die je eventueel een cursus aan kan raden. Eentje die bij je past. Want dat is een voorwaarde om er mee verder te kunnen.

2 Reacties op “Alle ouders verplicht op cursus?

  1. Iemand die aan huis komt is uiteraard het beste, maar ik vrees dat het kostenplaatje niet realistisch is. Maar je hebt wel gelijk dat een algemene cursus voor “het kind” niet voor alle kinderen werkt.

    Een goed compromis kan -als het goed gegeven wordt- een workshop zijn: als het ware een cursus maar zonder vooraf vastgelegde thema’s en lessen aangepast aan concrete cases die de mama’s meemaken of meemaakten.
    Veel liefs
    Kris
    Mama van de Kool Family

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s