Kim was 22 en alleenstaande moeder 

Ik was al 12 weken zwanger
“Succes ermee” waren de woorden van Noah’s vader toen ik hem vertelde dat ik zwanger was. Ik had net mijn eerste echo achter de rug, niet wetende hoe ver ik in de zwangerschap was. De echoscopiste kwam er tijdens de inwendige echo al snel achter dat het kindje in mijn buik te groot was om via een inwendige echo goed te kunnen bekijken. Via de buik dan maar, “u bent twaalf weken zwanger mevrouw”.

Daar sta je dan amper 22 jaar oud. Of ik getwijfeld heb? Misschien een milliseconde, maar voor mij was het duidelijk: Ik word mama en dat doe ik alleen.

22 jaar oud, voor de wet de grens van “tienermoeder” net gepasseerd. Toen voelde ik mijzelf heel volwassen. Nu zes jaar later durf ik te zeggen dat ik amper volwassen was. Nog niet droog achter de oren zoals sommigen zouden zeggen.

Ik was nog een meisje, was het een ongelukje?
Wanneer ik foto’s terugkijk van mijn zwangerschap en de eerste maanden van Noah’s leven zie ik een meisje. Nu pas begrijp ik waarom ik nagekeken werd op straat. Waarom wildvreemden op straat het aan durfden om te vragen of het soms “een ongelukje” was. Wat moeten mijn ouders doodsbang geweest zijn, hun kind kreeg een kind.
Toen ik erachter kwam dat ik zwanger was woonde ik gelukkig al een tijd op mijzelf. In een leuk appartementje met een extra kamer voor de baby (yes, ik hoef niet te verhuizen!). Ik leefde het leven wat je verwacht van iedere jonge twintiger. Maakte schitterende reizen, genoot met volle teugen van vriendinnen en wist van te voren niet wat de dag mij zou brengen. Heerlijk die lifestijl!

Maar hoe ga ik dat combineren met een baby? Niet dus..Heel eerlijk, ik mis nog steeds (af en toe) het spontane van kinderloos zijn. Het, we zitten op een terrasje, maar laten we naar Schiphol gaan en vertrekken.

Onvoorwaardelijke liefde
Ik hou van mijn zoon, meer dan van wat dan ook op de wereld. Zo verliefd als ik was bij het zien van het kloppende hartje op de eerste echo, zo verliefd ben ik nog. Zo verliefd word ik iedere dag weer en iedere dag weer een beetje meer..

Als ik kon kiezen.. Zou ik het dan anders gedaan hebben? Vol overtuiging kan ik daar “nee”op antwoorden. Noah zou Noah niet geweest zijn. Ik zou niet zijn wie ik nu ben. Samen zouden wij niet gekomen zijn waar wij nu staan.

Noah is mijn gelukje. Misschien niet gepland, maar hij heeft mij mama gemaakt..
Een kind krijgen is keihard werken, iedere dag weer. Het is de meest dankbare, maar ook de meest ondankbare taak die je zult hebben in jouw leven als moeder.

Hoe het is als alleenstaande moeder?
Hoe het mij de afgelopen zes jaar bevallen is als alleenstaande moeder? Welke ups en downs we samen hebben overwonnen? Hoe het de eerste jaren ging tussen Noah en zijn papa en hoe het op dit moment gaat? Dat deel ik graag in hopelijk nog een heleboel (iets minder melodramatische) blogs met jullie.

Lees Kim haar persoonlijke pagina, waarin ze zichzelf aan jullie voorstelt.

foto-kim-en-noah

Kim

6 Reacties op “Kim was 22 en alleenstaande moeder 

    • Dit is 1 van de redenen waarom ik de blogs graag schrijf.. Ik raad het namelijk niemand aan zo jong moeder worden, ik ben persoonlijk van mening dat het niet iets is wat je moet willen.. zeker niet wanneer je alleen bent! Ik had een compleet kindje inclusief kloppend hartje op de echo, tien vingertjes, tien teentjes.. perfect.. Ik hield op slag van dat kindje, maar ik ben echt van mening dat het voor een kind fijner is in een liefdevol (!!!) gezin op te groeien 🙂

      Liked by 1 persoon

  1. Mooi en herkenbaar wel! Ik was ook 22, iets meer gepland dan in jouw geval en het eerste anderhalf jaar bleef ik samen met haar vader, wat wist ik van de wereld? Sommige meiden zijn op die leeftijd al hartstikke volwassen, maar ik was inderdaad een kind met een kind. Het heeft me zoveel gebracht, al miste ik de aansluiting weleens met leeftijdsgenoten. Die leefden wel het spontane leven en reisden de wereld rond. Aan de andere kant maakt mijn dochter me wel tot wie ik nu ben. Inmiddels heb ik (32) nog twee dochters gekregen. Nu merk ik duidelijk het verschil met toen en nu, maar terugdraaien? Nee nooit! 🙂

    Ben heel benieuwd naar je volgende blogs!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s