Joyce is met 30 weken bevallen van een tweeling

 

Ken je dat moment waarop je weet dat je leven voor altijd zal veranderen… In positieve zin, dat gelukkig wel…

Een heel bijzonder Kerstcadeau
Voor mij was dat op 25 december 2011, 1e Kerstdag. Na de derde ronde Clomid (dit zijn hormonen die je slikt om een eisprong op te wekken)was het dan zo ver; een positieve test! Wat waren we blij! En wat moeilijk om dit grote nieuws voor onszelf te houden!

Zwanger van een tweeling!
Bij zeven weken kreeg ik mijn eerste echo in het ziekenhuis. Ik heb er bewust voor gekozen dit gewoon te doen bij de gynaecoloog  waar ik ook voor werk. Het gaf mij een vertrouwd gevoel. Hoewel… Met mijn benen wijd in de stoel dacht ik daar toch heel even anders over. Gelukkig hadden we snel beeld en de gynaecoloog begon enthousiast naar het scherm te wijzen ‘’Zie je dat? Kijk dan, het zijn er 2!’’ alsof de schok nog niet groot genoeg was ging hij verder met de woorden “even goed kijken of er niet nog ergens 1 verstopt zit hoor!”. Ik keek schuin naar mijn man die inmiddels wit weggetrokken naar het scherm zat te staren. Een derde zat er niet, het bleven er twee. Twee hele kleine minimensjes in mijn buik!

echo-tweeling-joyce

Echo bij 9 weken

Hello rollercoaster!
Na een paar weken hebben we iedereen het goede nieuws verteld. Winkels werden druk bezocht, spullen werden aangeschaft, logeerkamer werd babykamer (de grote kamer, zodat ze lekker samen kunnen slapen) en mijn buik werd dikker… Misschien wel te snel te dik?

23 weken zwanger en 2 cm ontsluiting
Bij 23 weken voelde ik me niet zo goed. Ik belde mijn collega en mocht langskomen. Ik maakte me geen zorgen, dacht dat het misschien allemaal wat druk was geweest… De gynaecoloog maakte een echo ‘’Dit is niet goed, ik wil even verder kijken’’ waren zijn woorden. Het bleek heel goed mis te zijn… “2 cm ontsluiting en een uitpuilende vochtblaas” luidde zijn oordeel. Een half uur later lag ik in de ambulance naar het ziekenhuis in Dordrecht, met een hele volle blaas… want plassen dat mocht ook niet meer!

23 weken zwanger en volledig bedrust
Het onbezorgde was daarna voorbij. De volgende dag werd er een cerclage aangebracht (een bandje om de baarmoedermond die zorgt dat deze gesloten blijft). Iedere dag was er nu 1. De eerste mijlpaal was de 23,5 weken (grens levensvatbaarheid). Een klein feestje maar de onzekerheid bleef groot! 2 weken bleef ik in het ziekenhuis, daarna mocht ik naar huis met volledige bedrust, de dagen hebben nog nooit zo lang geduurd, maar alles voor de kleintjes!

29 weken zwanger, opgenomen in het ziekenhuis
Ik was 3 weken thuis toen ik weer bloedverlies kreeg, inmiddels was ik 29 weken zwanger. Een ziekenhuisbezoek volgde. Weer was er ontsluiting. Nu volgde er een opname in het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam. Ik kreeg een leuke buurvrouw om mijn kamer mee te delen. Samen keken we naar ‘’De Parade’’, feestende, lachende mensen. We werden er zelf ook vrolijk van! Ook onze namen pasten perfect bij elkaar; mw. Kazen en mw. Noten. Menig zuster heeft er een grapje om gemaakt….

Bevallen van 30 weken en 3 dagen
Na een week bleek ik een infectie te hebben. Het bandje om mijn baarmoeder werd er af gehaald en vanaf nu was het afwachten wat er zou gebeuren. 1e dag niks… 2e dag wat harde buiken. Aan het eind van de middag waren het er wel erg veel en na een kort onderzoek mocht ik naar de verloskamer. Mijn man stapte net binnen en schrok zich een ongeluk! Gaat het dan echt gebeuren? 30 weken en 3 dagen is veel te vroeg… Maar tegenhouden was geen optie meer…

Persen zonder weeën
We gingen de nacht in. Ik kreeg een ruggenprik  –hij werd me aangeboden, aangeraden zelfs, en ik moet zeggen het was heerlijk!-  We hebben geslapen, gelachen, gepraat en de zon zien opkomen. Het beloofde een mooie dag te worden. Om 7.00 uur mocht ik eindelijk persen. Zonder weeën want die waren opeens verdwenen  (en geloof me… dat maakt persen in een kamer met ongeveer 6 man aan je bed een stuk moeilijker), maar om 7.15 uur was mijn kleine mooie meisje er! ‘’Hoe heet ze?’’ ‘’Julie’’ antwoordde ik. En weg was ze; in de veilige handen van de kinderartsen…

Bruce werd gehaald met een spoedkeizersnee
Daar gingen we weer, op naar nummer 2. Opeens paniek in de tent ‘’Code rood, code rood’’  werd er geroepen. Baby 2 had het moeilijk en er werd een spoedkeizersnee geregeld. Binnen 10 minuten lag ik op de operatietafel.  Door alle drukte en spoed moest mijn man op de gang wachten, vreselijk! Maar gelukkig werd mijn hand al die tijd vastgehouden door de liefste verpleegkundige die er was, hij heeft ervoor gezorgd dat ik zo rustig bleef… Nog heel even en dan zou ook mijn kleine, dappere kereltje Bruce er zijn. Van het uur daarop weet ik niks meer…

Heel voorzichtig opende ik mijn ogen “Gefeliciteerd mama” klonk het ergens ver boven mijn hoofd….

We hebben jullie gekregen
Niet om te houden
Maar om te geven
Geloof, Hoop & Liefde.

Julie & Bruce, geboren op 28 juni 2012.

Liefs,
Joyce

joyce-kazen-1

Joyce met haar prachtige tweeling, Julie & Bruce

2 Reacties op “Joyce is met 30 weken bevallen van een tweeling

  1. Wat heb je het prachtig omschreven hoe jullie je als aanstaande ouders hebben gevoeld. Een heel mooi en heftig verhaal zo kun zie maar het is allemaal niet zo vanzelfsprekend. Ontzettend fijn dat alles goed is afgelopen jullie hebben 2 prachtige kindertjes .

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s